مثل بارون بهار زاروزار گريه ميكرد گاهي دست خستشو بسوي خدا ميكرد

كه اي خداي مهربون خالق هفت آسمون اونو بيوفا نكن از منش جدا مكن

دست خستمو بگير تو منو رها نكن تو منو رها نكن

بگو آخه تا به كي بايد بشينم سر راش بشينم تا اون بياد كه بشنوم صداي پاش

مگه او نمي دونه كه دلم پريشونه نمي ياد كه از چشام غم عشقو بخونه غم عشقو بخونه

كلاغا از آسمون ميرن بسوي لونشون دسته هاي چلچله ميرن به آشيونشون

ولي من بدون او چي بگم كجا برم با يك قلب پراميد هنوزم منتظرم هنوزم منتظزم

قصه مرد منتظر قصه كوچه هاي ماست صداي مرد منتظر صداي عاشقاي ماست

عشقاي پاكي كه هنوز توكوچه پس كوچه اين شهر بزرگ جون ميگيرند بزرگ ميشند

ولي افسوس بينشون ديوار سخته اسم اين ديوار سخت تعصبه تعصبه تعصب

MardeMontazer.rar, 2,500 KB